W ciągu stuleci wątki słowackie, niemieckie, węgierskie,
polskie, rusińskie, żydowskie i inne splatały się w całość,
dopełniały się wzajemnie, mieszały z sobą.
Tylko nieliczne wytwory kultury można dzisiaj przypisać bez zastrzeżeń
do tego czy innego narodu;
znacznie częściej niepodobna stwierdzić,
kto co od kogo zapożyczył. (...)
Każdy naród dawał, każdy brał;
księgowych przy tym nie zatrudniano.

Antoni Kroh, Spisz, Spiš, Zips, Szepes